mi din mekin

Sarhoş gibi hareket etti.
Dağınıktı.
Boğa gibi nefes aldı.

“La mı din mekin” dedi)
(Beni deli etmeyin, dedi.)

Sahnesi açıldı.
Yeri tuttu.
Onu tutacak kimse yoktu.
Ağlamaya başladı.

Çok derinden geliyordu.
Farklı bir tonu vardı.

Vücudu yoğurmuştu öfkesini.
Ağzı da doğurdu.
Sessizlik ağzından zor çıktı.
Nefesi yol vermek zorunda kaldı.
Çenesi birbirinden ayrıldı.
Ağzı kafasını yutacaktı.

Öfkelendiren yoktu.
Ofkelenen yoktu.
Öfke vardı sadece.

Öfkeye engel olacak kimse yoktu.
Sakinleştirecek kimse de.
Geciştirecek kimse de.
Hiç kimse yoktu.

Öfke sahneydi.
Sahnedeydi öfke.
Tek gösterimdi.
Yaramazlık yapma diyen olmadı.
Oynadı.

Seyirciler mest oldu.
Yerlerine yapıştılar.
Kıpırdamadılar.